Faktoring
W skrócie
Faktoring to obsługa wierzytelności handlowych: faktor je nabywa i realizuje uzgodnione funkcje, np. finansowanie, inkaso lub ochronę przed brakiem zapłaty.
Mechanizm faktoringu
Faktorant przenosi wierzytelności handlowe na faktora. Faktor może je finansować przed terminem zapłaty, prowadzić ewidencję, dochodzić zapłaty albo przejąć uzgodnione ryzyko niewypłacalności dłużnika. Finansowanie nie jest konieczne w każdym modelu. W faktoringu pełnym faktor przejmuje uzgodnione ryzyko, a w niepełnym zachowuje regres do faktoranta.
Znaczenie w AML
Faktor będący bankiem lub instytucją finansową objętą art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy AML jest instytucją obowiązaną. Kwalifikację ocenia się według Prawa bankowego i przepisów, do których ono odsyła, nie tylko nazwy usługi. Ryzyko dotyczy m.in. fikcyjnych faktur, wielokrotnego finansowania tej samej wierzytelności i pozornych dostaw. Weryfikacja powinna uwzględniać strony i gospodarczy sens przepływów.
Źródła: UNIDROIT — konwencja o faktoringu międzynarodowym, art. 1; ELI — ustawa AML, tekst ujednolicony; ELI — Prawo bankowe, art. 4 ust. 1 pkt 7
Uporządkuj obowiązki AML w jednym miejscu
Załóż darmowe konto i sprawdź, jak SystemAML pomaga dokumentować czynności, ocenę ryzyka, weryfikacje i decyzje compliance.