Przejdź do głównej treści

Kary AML 2026 - wysokość, statystyki i jak ich uniknąć

Data publikacji
Ostatnia aktualizacja
Czas czytania
8 min

W skrócie

Sprawdź kary AML 2026: analiza decyzji GIIF, NBP, MF. Najczęstsze naruszenia i praktyczne kroki, by zminimalizować ryzyko sankcji.

Załóż darmowe konto
W tym artykule

Maksymalne kary AML w pigułce

Rodzaj podmiotu lub osobyMaksymalna kara pieniężnaPodstawa prawna ustawy AML
Instytucja z art. 2 ust. 1 pkt 1–5, 7–11, 24 i 25, np. bank, będąca osobą prawną lub jednostką bez osobowości prawnejRównowartość 5 000 000 euro albo 10% obrotu wykazanego w ostatnim zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym; dla grupy – zgodnie z zasadą sprawozdania skonsolidowanegoArt. 150 ust. 3 pkt 2
Inna instytucja obowiązana, w tym osoba fizyczna poza powyższym katalogiemDwukrotność korzyści osiągniętej lub straty unikniętej w wyniku naruszenia; gdy nie można ich ustalić – równowartość 1 000 000 euroArt. 150 ust. 2
Osoba fizyczna prowadząca działalność z katalogu objętego art. 150 ust. 320 868 500 złArt. 150 ust. 3 pkt 1
Osoba odpowiedzialna za obowiązki AML, wskazana w art. 6–8, np. członek zarządu lub wyznaczony pracownik1 000 000 złArt. 154 ust. 1

To ustawowe limity, a nie stawki za każde naruszenie. Pełne brzmienie art. 150 i 154 ustawy AML określa zakres poszczególnych kar; sama funkcja kierownika nie wystarcza do przypisania odpowiedzialności z art. 154.

Generalny Inspektor Informacji Finansowej (GIIF) i Narodowy Bank Polski prowadzą regularne kontrole w tzw. instytucjach obowiązanych. Podczas kontroli następuje weryfikacja, czy nie zostały naruszone przepisy ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (tzw. ustawa AML). Sprawdź aktualne statystyki kar administracyjnych AML.

W przypadku identyfikacji uchybień GIIF może nałożyć karę administracyjną oraz podjąć szereg innych działań. Informacje o karach nakładanych na banki i duże instytucje są powszechnie znane i często pojawiają się w prasie masowej. Przykładem takiej kary jest 21 mln 659 tys. zł kary nałożonej na ING Bank Śląski (informację o niej opublikowano w październiku 2022). Mniej znanymi faktami są kary nakładane na małe podmioty, takie jak osoby fizyczne, jednoosobowe działalności gospodarcze i małe spółki. Zatem jak wygląda temat kar AML dla małych podmiotów?

Podstawa prawna

Kary administracyjne nakładane są na podstawie ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, która w art. 1 ust. 1 określa regulacje dotyczące zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy i finansowania terroryzmu. Ustawa nakłada na instytucje obowiązane szereg wymogów compliance, a ich nieprzestrzeganie skutkuje sankcjami administracyjnymi.

Sankcja administracyjna to dolegliwość nakładana przez uprawniony organ administracji za naruszenie obowiązku prawnego, np. kara pieniężna lub publikacja informacji o naruszeniu; należy ją odróżnić od kary orzekanej przez sąd za przestępstwo.

Jakie kary za brak procedury AML?

Brak wymaganej procedury AML może skutkować karą administracyjną na podstawie art. 147 pkt 7 w związku z art. 50 i 150 ustawy AML. Dla instytucji spoza szczególnego katalogu z art. 150 ust. 3 limit wynika z zasady dwukrotności korzyści lub unikniętej straty, a gdy nie można ich ustalić – równowartości 1 000 000 euro. Nie ma osobnego taryfikatora dla małego biura rachunkowego czy pośrednika nieruchomości.

Przykład z branży nieruchomości: GIIF nałożył na ADREM Nieruchomości Białystok sp. z o.o. karę 3 500 zł. Opublikowana informacja o decyzji wymienia m.in. niewprowadzenie procedury z art. 50, brak oceny ryzyka, uchybienia w stosowaniu ŚBF i wyznaczeniu osób odpowiedzialnych za AML. Kwota dotyczy całej decyzji, a nie wyłącznie braku procedury; według wpisu spółka nie wniosła skargi. Źródło: decyzja opisana w rejestrze MF. Więcej porównań zawiera analiza rejestru decyzji AML.

Kary za niestosowanie sankcji (ustawa z 13.04.2022)

Za naruszenia wymienione w art. 6 ust. 1 ustawy z 13 kwietnia 2022 r., m.in. niezastosowanie zamrożenia lub zakazu udostępniania środków, naczelnik urzędu celno-skarbowego może nałożyć karę do 20 000 000 zł (art. 6 ust. 2). To odrębna podstawa odpowiedzialności od kar z art. 150 ustawy AML. Szczegóły: tekst ustawy sankcyjnej oraz lista sankcyjna MSWiA.

Metodologia analizy

Dane przedstawione w niniejszym artykule pochodzą z analizy wszystkich decyzji opublikowanych w rejestrze „Sankcje administracyjne” Ministerstwa Finansów (stan na 9 października 2026 r.). Każdą decyzję sklasyfikowano pod kątem organu nakładającego, podstawy prawnej, rodzaju naruszenia i wysokości kary. Kwota kary dotyczy całej decyzji, nie pojedynczego naruszenia.

Przegląd kar

Na dzień 9 października 2026 r. w rejestrze sankcji administracyjnych Ministerstwa Finansów opublikowano 196 decyzji, w tym 190 z karą pieniężną na łączną kwotę 65 287 500 zł (średnio 343 618 zł, mediana 6 000 zł; analiza SystemAML)¹. Najwyższa kara wyniosła 21 659 000 zł (decyzja GIIF wobec ING Bank Śląski S.A., opublikowana 4.10.2022)², a 6 decyzji przewidywało wyłącznie karę publikacji informacji o naruszeniu (art. 150 ust. 1 pkt 1) – np. decyzja Prezesa NBP wobec Armi24 sp. z o.o. w likwidacji (publ. 28.02.2025)³. Duża różnica między średnią a medianą pokazuje, że większość kar jest niska, a średnią podnosi kilka bardzo wysokich sankcji wobec dużych instytucji.

Organy nakładające kary (stan na 9.10.2026, liczba decyzji):

Szczegółowy rozkład kwot, najczęściej naruszane przepisy i skargi do sądów opisujemy w artykule Kary AML w liczbach: analiza 196 decyzji z rejestru.

Wśród karanych firm znajdziemy banki, SKOKi, kantory, bukmacherów, pośredników kredytowych, instytucje płatnicze, fundacje, jubilerów i sprzedawców złota, a nawet antykwariaty i hotele.

Jeśli chodzi o obszary, za które nakładane są kary, można dostrzec powtarzające się problemy wśród instytucji obowiązanych. Na podstawie najnowszych danych, najczęstsze naruszenia to:

1. Problemy z transakcjami walutowymi:

  • niezastosowanie środków bezpieczeństwa finansowego przy transakcjach okazjonalnych kupna lub sprzedaży wartości dewizowych o równowartości 15 000 euro lub większej (art. 33 ust. 1 w związku z art. 35 ust. 1 pkt 2 lit. a)
  • nieprzekazanie GIIF informacji o transakcjach przekraczających 15 000 EUR lub przekazanie ich po terminie (art. 72 ust. 3 i 5)

2. Braki w procedurach i ocenie ryzyka:

  • niepełne procedury AML - nieokreślenie wszystkich wymaganych zasad postępowania (art. 50 ust. 2)
  • brak sporządzenia oceny ryzyka związanego z praniem pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (art. 27 ust. 3)
  • brak rozpoznania ryzyka stosunków gospodarczych i transakcji okazjonalnych (art. 33 ust. 2)

3. Braki w szkoleniach:

Inne częste uchybienia obejmują:

Uzupełnienie: jak wyglądają kary za CRBR w praktyce

Temat CRBR pojawia się w decyzjach administracyjnych na tyle często, że warto pokazać go osobno. To nie jest ten sam zbiór co analiza decyzji z gov.pl opisana wyżej, lecz dodatkowa informacja przekazana przez Izbę Administracji Skarbowej w Bydgoszczy i wykorzystana także w artykule o Centralnym Rejestrze Beneficjentów Rzeczywistych.

Z tych danych wynika, że średnia kara w sprawach dotyczących CRBR wynosiła 9 257,23 zł, a dla spółek z o.o. 10 896,85 zł.

Rodzaj naruszenia CRBRŚrednia karaLiczba decyzji
Brak zgłoszenia do CRBR9 497,81 zł1 415
Dane niezgodne ze stanem faktycznym1 863,64 zł11
Wpis po terminie4 459,26 zł54

W przypadku spółek z o.o. wyglądało to następująco:

Rodzaj naruszenia CRBR w spółce z o.o.Średnia karaLiczba decyzji
Brak zgłoszenia do CRBR11 134,73 zł982
Dane niezgodne ze stanem faktycznym1 785,71 zł7
Wpis po terminie4 832,14 zł28

Z punktu widzenia compliance te liczby pokazują dwie rzeczy. Po pierwsze, brak wpisu do CRBR jest zdecydowanie najczęściej sankcjonowanym naruszeniem. Po drugie, nawet gdy pojedyncza kara nie wygląda jak najwyższe sankcje GIIF nakładane na duże instytucje, problem jest masowy i dotyczy również zwykłych spółek z o.o. oraz mniejszych podmiotów.

Spóźnione zgłoszenie CRBR, np. 2 dni po terminie - czy będzie kara?

Nawet dwudniowe spóźnienie może stanowić naruszenie, jeżeli termin został prawidłowo obliczony; art. 60 wyłącza z niego soboty i dni ustawowo wolne od pracy. Nie oznacza to automatycznie kary w maksymalnej wysokości. Art. 153 przewiduje dla podmiotu limit 1 000 000 zł, a organ ocenia okoliczności sprawy; złożenie zgłoszenia po terminie nie usuwa wcześniejszego uchybienia. Zasady terminów opisujemy w artykule o CRBR.

Przykłady kar

Firma jubilerska z Warszawy otrzymała 15 000 zł kary za:

  1. Niewyznaczenie osoby odpowiedzialnej za wdrożenie obowiązków ustawy AML - naruszenie art. 7
  2. Niewyznaczenie pracownika na kierowniczym stanowisku odpowiedzialnego za compliance AML. Osoba ta powinna zapewniać zgodność z przepisami o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy - naruszenie art. 8
  3. Brak oceny ryzyka związanego z praniem pieniędzy. Ocena powinna uwzględniać czynniki ryzyka dotyczące klientów i państw wysokiego ryzyka - naruszenie art. 27 ust. 3
  4. Brak wewnętrznej procedury AML dostosowanej do charakteru działalności - naruszenie art. 50
  5. Brak szkoleń dla pracowników z zakresu AML/CFT - naruszenie art. 52
  6. Brak procedury anonimowego zgłaszania naruszeń przez pracowników - naruszenie art. 53

Kantor wymiany walut (decyzja Prezesa NBP opublikowana 21.12.2022) otrzymał karę 30 000 zł za:

  1. Nieprzekazanie Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej informacji o przeprowadzonej transakcji kupna lub sprzedaży wartości dewizowych, której równowartość przekracza 15 000 euro – co stanowi niedopełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 72 ust. 3 ustawy.
  2. Przekazanie Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej informacji o przeprowadzeniu transakcji kupna i sprzedaży wartości dewizowych, których równowartość przekracza 15 000 euro bez wszystkich wymaganych ustawą danych, co stanowi niedopełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 72 ust. 6 pkt 1, 2, 3 i 5 ustawy.

Fundacja z Katowic otrzymała karę 15 000 zł za:

  1. Niesporządzenie oceny ryzyka zgodnie z art. 27 ust. 3 ustawy.
  2. Niestosowanie środków bezpieczeństwa finansowego zgodnie z art. 33 ust. 1 w zw. z art. 34 ust. 1 pkt 2 ustawy,
  3. Nieprzekazanie do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej informacji zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Młotek sędziowski na dokumentach pozwu - kary AML za naruszenie obowiązków

Kary dla banków - przykłady

  • ING Bank Śląski – 21 659 000 zł (GIIF, publikacja 4 października 2022 r.) za naruszenia dotyczące m.in. ŚBF, wzmożonych środków, zawiadomień i przekazywania informacji. Źródło: informacja MF o decyzji.
  • Plus Bank – łącznie 2 120 000 zł (KNF) za kilka naruszeń obejmujących m.in. ocenę ryzyka, beneficjentów rzeczywistych, monitoring i obowiązki informacyjne. Według wpisu bank nie wniósł skargi do sądu. Źródło: informacja MF o decyzji.

Kwoty odnoszą się do całych decyzji. Kontekst statystyczny przedstawia analiza rejestru kar AML.

Jak wygląda proces kontroli i nakładania kary przez GIIF?

Zrozumienie, w jaki sposób GIIF podchodzi do kontroli i karania, jest kluczowe dla każdej instytucji obowiązanej. Proces ten nie jest natychmiastowy i składa się z kilku etapów, a na ostateczną decyzję wpływa wiele czynników.

Etapy postępowania

Warto wiedzieć, że GIIF przeprowadza niewiele kontroli samodzielnie (w 2025 r. – 7). Większość kontroli prowadzą inne organy wskazane w art. 130 ust. 2 ustawy, m.in. naczelnicy urzędów celno-skarbowych i Prezes NBP; GIIF może też zwrócić się do nich o kontrolę doraźną (art. 131 ust. 4). Kluczowe jest to, że sam protokół pokontrolny nie zawiera informacji o nałożeniu kary.

Decyzja o karze zapada w osobnym postępowaniu administracyjnym, które może zostać wszczęte wiele miesięcy po zakończeniu kontroli.

Kiedy GIIF odstępuje od nałożenia kary?

Kara nie jest nakładana automatycznie po stwierdzeniu uchybień. Organ może odstąpić od wszczęcia postępowania, jeżeli naruszenie nie ma charakteru poważnego, a instytucja wykonała zalecenia pokontrolne (art. 151 ust. 4). Może też, w drodze decyzji, odstąpić od nałożenia kary, gdy waga naruszenia jest znikoma, a instytucja zaprzestała naruszeń (art. 150 ust. 5 pkt 1).

Jednakże, jeśli kontrola wykazuje powtarzalne błędy u każdego z badanych klientów (np. brak weryfikacji źródła pochodzenia majątku, brak analizy transakcji), prawdopodobieństwo nałożenia kary drastycznie wzrasta. Przy naruszeniach systemowych jest ona niemal nieunikniona.

Co wpływa na wysokość kary?

Limit kary pieniężnej zależy od kategorii instytucji. Zasadniczo jest to dwukrotność korzyści osiągniętej lub straty unikniętej w wyniku naruszenia, a gdy nie można ich ustalić – równowartość 1 000 000 euro (art. 150 ust. 2). Dla instytucji wymienionych w art. 150 ust. 3 – m.in. banków, instytucji płatniczych, kantorów walutowych i instytucji pożyczkowych – limit wynosi równowartość 5 000 000 euro albo 10% obrotu, a dla osób fizycznych prowadzących taką działalność 20 868 500 zł. Na osobę odpowiedzialną za wykonanie obowiązków AML można dodatkowo nałożyć karę do 1 000 000 zł (art. 154). GIIF przy ustalaniu wysokości kary bierze pod uwagę szereg czynników:

  • Waga i czas trwania naruszenia: Jak poważne było uchybienie i jak długo trwało?
  • Możliwości finansowe firmy: organ uwzględnia je przy ustalaniu kary (art. 150 ust. 4 pkt 3), np. na podstawie danych finansowych podmiotu.
  • Skala działalności: Brany pod uwagę jest m.in. wolumen i wartość przeprowadzanych transakcji.
  • Współpraca z organem: Aktywna współpraca, dostarczanie dokumentów i wdrażanie działań naprawczych mogą działać na korzyść instytucji.
  • Wcześniejsze naruszenia: Powtarzalność uchybień jest czynnikiem obciążającym.
  • Osiągnięta korzyść lub uniknięta strata: GIIF próbuje ustalić, czy instytucja zarobiła na naruszeniu. W praktyce jest to często trudne do oszacowania (np. jak wycenić brak szkolenia?), co daje organowi dużą swobodę w ustalaniu wysokości kary.

Waga naruszenia w oczach GIIF

Organ ocenia, jak bardzo instytucja odeszła od standardów AML i ilu klientów dotyczyło naruszenie. Za najpoważniejsze uchybienia uznaje się te, które realnie mogły umożliwić pranie pieniędzy, np.:

  • Brak stosowania środków bezpieczeństwa finansowego.
  • Brak analizy transakcji i badania źródeł środków klientów.
  • Niestosowanie własnych, wewnętrznych procedur AML.
  • Brak złożenia do GIIF zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa prania pieniędzy.

Co istotne, instytucja obowiązana nie może tłumaczyć się zaniedbaniami swoich partnerów biznesowych. To na niej spoczywa pełna odpowiedzialność za zgodność z ustawą AML, w tym nadzór nad podmiotami, którym powierzyła część obowiązków.

Odwołanie od decyzji

Od decyzji o nałożeniu kary przysługuje w terminie 14 dni środek zaskarżenia przewidziany w KPA – odwołanie albo, zależnie od organu, który wydał decyzję, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniesiony w terminie co do zasady wstrzymuje wykonanie decyzji (art. 130 § 2 KPA), z wyjątkami z art. 130 § 3 KPA dotyczącymi natychmiastowej wykonalności. Na decyzję ostateczną przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Nie tylko kary pieniężne

Warto podkreślić, że kary pieniężne to tylko jedna z form sankcji administracyjnych, jakie mogą zostać nałożone na instytucje naruszające przepisy AML. Skutkiem kary jest często utrata reputacji instytucji w oczach klientów lub partnerów biznesowych. GIIF lub NBP mogą również nakazać zaprzestania pewnych działań oraz opublikować informacje o naruszeniach, co dodatkowo wpływa na wiarygodność i zaufanie do danej instytucji.

Wniosek, jaki można wyciągnąć, jest taki, że aby uniknąć kar podczas kontroli, nie wystarczy jedynie spełnienie formalnych wymogów. Bardzo istotne jest wprowadzenie kompleksowego podejścia, w którym instytucje obowiązane nie tylko przestrzegają przepisów, ale także analizują skuteczność swoich działań oraz przeprowadzają bieżące monitorowanie stosunków gospodarczych.

Pozafinansowe skutki sankcji

Zgodnie z raportem MONEYVAL 2024⁴, skutki sankcji administracyjnych wykraczają daleko poza aspekt finansowy. Instytucje ukarane często doświadczają:

  • Utraty reputacji - informacje o karach są publikowane publicznie, co wpływa na wizerunek firmy
  • Trudności w relacjach bankowych - banki mogą wprowadzić dodatkowe procedury KYC lub zakończyć współpracę
  • Zwiększonej kontroli regulacyjnej - częstsze inspekcje i monitoring ze strony organów nadzoru
  • Problemów z pozyskaniem ubezpieczeń - ubezpieczyciele mogą odmówić coverage lub podnieść składki
  • Utrudnień w procesach certyfikacyjnych - wpływ na oceny compliance i audyty zewnętrzne

Te konsekwencje mogą trwać latami po nałożeniu sankcji i znacząco wpływać na możliwości rozwoju biznesowego.

Co wynika z analizy kar nakładanych?

Po pierwsze, ważne jest, aby instytucje miały solidne procedury związane z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy (AML) oraz żeby te procedury były regularnie aktualizowane. Odpowiednio opracowane procedury AML są kluczowe dla zapewnienia skuteczności w działaniach AML/CFT oraz uniknięcia ewentualnych kar.

Po drugie, pomocne jest narzędzie informatyczne wspierające działania AML: porządkuje dane klientów, prowadzi przez stosowanie środków bezpieczeństwa finansowego, ułatwia monitorowanie transakcji i dokumentowanie decyzji osoby odpowiedzialnej oraz identyfikowanie podejrzanych aktywności. Brak takiego narzędzia może znacząco utrudnić przestrzeganie przepisów AML - procesy manualne, są bardziej skomplikowane i podatne na błędy. Właściwe narzędzie informatyczne odgrywa kluczową rolę w efektywnym wypełnianiu obowiązków związanych z AML, w tym prawidłowej identyfikacji osób PEP oraz stosowaniu wzmożonych środków bezpieczeństwa finansowego.

Najczęściej zadawane pytania o kary AML

Jaka jest średnia wysokość kary administracyjnej za naruszenie przepisów AML?

Według rejestru na 9.10.2026 średnia kara pieniężna wynosi 343 618 zł, a mediana 6 000 zł. Najwyższa kara wyniosła 21 659 000 zł; 6 decyzji przewidywało wyłącznie karę publikacji informacji o naruszeniu.

Które organy najczęściej nakładają kary za naruszenia AML?

Według rejestru na 9.10.2026 najwięcej decyzji wydał Prezes NBP – 124 (63,3%), następnie Minister Finansów – 29 (14,8%), GIIF – 23 (11,7%) i KNF – 20 (10,2%).

Jakie są najczęstsze naruszenia prowadzące do kar AML?

Najczęstsze to: problemy z transakcjami walutowymi powyżej 15 000 EUR, braki w procedurach AML, brak oceny ryzyka oraz niewystarczające szkolenia pracowników.

Czy małe firmy też otrzymują kary za naruszenia AML?

Tak, kary otrzymują różne podmioty: jubilerzy (15 000 zł), kantory (30 000 zł), fundacje (15 000 zł), a nawet antykwariaty i hotele.

Od czego zależy wysokość kary AML?

Wysokość kary zależy od wielu czynników, m.in. od wagi i czasu trwania naruszenia, skali działalności, możliwości finansowych firmy, współpracy z organem kontrolującym oraz tego, czy firma dopuściła się już wcześniej podobnych uchybień.

Czy GIIF zawsze nakłada karę po kontroli?

Nie zawsze. Gdy naruszenie nie jest poważne, a zalecenia pokontrolne wykonano, organ może odstąpić od wszczęcia postępowania (art. 151 ust. 4); przy znikomej wadze naruszenia i zaprzestaniu naruszeń może odstąpić od nałożenia kary (art. 150 ust. 5). Kara jest niemal pewna w przypadku naruszeń systemowych, czyli powtarzających się błędów, które świadczą o niestosowaniu procedur AML w praktyce.

Jak uniknąć kary administracyjnej za naruszenie przepisów AML?

Kluczowe to: wdrożenie kompletnych procedur AML, przeprowadzenie oceny ryzyka, szkolenie pracowników, wyznaczenie osoby odpowiedzialnej za compliance oraz stosowanie odpowiedniego systemu informatycznego.

Czy można odwołać się od kary administracyjnej AML?

Tak. W terminie 14 dni od doręczenia decyzji można wnieść odwołanie albo wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (zależnie od organu); wniesione w terminie co do zasady wstrzymuje wykonanie decyzji (art. 130 § 2 KPA), z wyjątkami z art. 130 § 3 KPA. Od decyzji ostatecznej przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Jakie jest najpoważniejsze naruszenie w oczach GIIF?

Za jedno z najcięższych uchybień uznawany jest brak złożenia do GIIF zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa prania pieniędzy.

Czy mogę zlecić obowiązki AML firmie zewnętrznej i uniknąć odpowiedzialności?

Nie. Instytucja obowiązana zawsze ponosi pełną odpowiedzialność za zgodność z ustawą AML, nawet jeśli część zadań realizują partnerzy biznesowi. Należy nadzorować takich partnerów i mieć stały dostęp do tworzonej przez nich dokumentacji.

Czy wysokie przychody automatycznie oznaczają wysoką karę?

Niekoniecznie. Chociaż GIIF bierze pod uwagę możliwości finansowe firmy, to waga i skala samych naruszeń często okazują się ważniejszym czynnikiem niż wysokość przychodów.

Jak ważna jest współpraca z GIIF podczas kontroli?

Jest kluczowa. Pełna, transparentna i proaktywna współpraca jest istotnym czynnikiem łagodzącym. Z kolei utrudnianie kontroli, zwlekanie z odpowiedziami czy przekazywanie niekompletnych danych działa na dużą niekorzyść i może wpłynąć na podwyższenie kary.

Sprawdź, jak SystemAML pomaga uporządkować obowiązki AML.

Przypisy:

¹ Sankcje administracyjne - Ministerstwo Finansów

² Kara administracyjna nałożona przez GIIF na ING Bank Śląski S.A.

³ Kara administracyjna nałożona przez Prezesa NBP na Armi24 sp. z o.o. w likwidacji

⁴ MONEYVAL 2024 - Anti-money laundering and counter-terrorist financing measures